[8thAug] 16th Loop : 1st regular event

posted on 15 Nov 2014 00:39 by penfangunnaa in 8thAug
เอนทรีนี่เป็นส่วนหนึ่งของ
 
Regular Event No.1 : first of 8th
----------------
16th Loop
----------------
 

‘บางทีคนเราก็ต้องพิสูจน์ด้วยตัวเอง’

นี่ไม่ใช่เวลาปกติที่ต้องออกมารีดนมวัวพร้อมกับลูกจ้าง หรือลุกมาตรวจความเรียบร้อย แล้วนับจำนวนขวดและถังนมที่ต้องไปส่งในแต่ละวัน ทว่าวันนี้วิโนว่าตัดสินใจลุกออกจากเตียงช้ากว่าที่เคย

จากที่เคยตื่นตั้งแต่เที่ยงคืน เดินเลาะข้ามมาฝั่งปศุสัตว์ เพื่อมาดูแลการรีดนมวัว บางครั้งก็มาถึงก่อนคนรีดนมวัวสามคนที่จ้างไว้ แต่บางครั้งหากเธอไม่ได้นอนกลางวันเต็มอิ่ม กว่าจะมาถึงโรงปศุสัตว์วัวของครอบครัว ก็มีนมตั้งเป็นถังๆ รอบรรจุใส่ขวดและถังนมแล้ว

แต่วันนี้แสงอรุณเริ่มแตะขอบฟ้า ค่อยๆ ขับไล่ราตรีอันมืดมิด

จังหวะก้าวเดินของเธอไม่เร่งรีบ มันเชื่องช้าพอๆ กับสัตว์แห่งจิตที่เดินอยู่ข้างๆ ฝ่ามือหยาบกร้านลูบไปตามตัวของวัวสีน้ำตาลเข้ม

“ถ้าเป็นอย่างที่คิด เราคงไม่ต้องตื่นมารีดทุกวัน ว่างั้นไหมวิน”

เสียงร้องดังมอๆ ตอบรับคำถามที่หญิงสาวเปรยขึ้นมา

“แล้วถ้าเราไม่ได้โผล่มาที่โรงเลี้ยงวัวล่ะ คนที่มารีดนมวัวให้จะไม่แปลกใจเหรอ”

สัตว์สี่ขาตัวใหญ่ไม่ได้ส่งเสียงตอบกลับมา แต่เดินเข้ามาชนวิโนว่าเบาๆ

“ฉันรู้น่าว่ายังไงก็ต้องมา…จะได้เลิกเป็นวินขี้เซาก็งานนี้ละมั้ง” คนพูดเหยียดแขนออกไปด้านข้างแล้วบิดตัวอย่างเกียจคร้าน “แต่เป็นวินขี้เซามันก็ดี คนไม่คาดหวังเท่าไรเลย”

แม้จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงระรื่น แต่ก็แผ่วปลายด้วยความเสียใจ วัวสีน้ำตาลเข้มเดินเข้ามาใกล้ มันเอาจมูกดุนหลังวิโนว่าให้เดินไปข้างหน้า เหมือนจะบอกกลายๆ ว่าไม่ต้องคิดมากเหมือนเดิมน่ะดีแล้ว เธอหันไปมองสัตว์แห่งจิตของตัวเอง หัวเราะเบาๆ แล้วลูบหัวมันอย่างรักใคร่

 

  หนึ่งคนหนึ่งสัตว์เดินถึงหน้าโรงปศุสัตว์ของครอบครัว แสงตะวันแตะสาดไล่จากพื้นหญ้าขึ้นไปที่หลังคาโรงเรือนแล้ว ของทุกอย่างพร้อมอยู่บนเกวียนที่เธอมักเทียมวินเพื่อเข้าไปส่งนมในเมือง วิโนว่าเดินไปดูอย่างสนใจ มือล้วงหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กจากกระเป๋ากางเกง กางมันออกในหน้าที่เขียนว่าวันอังคาร

เธอไล่รายชื่อร้านค้า บ้านเรือน และสถานที่ที่ต้องไปส่ง ทั้งของตัวเอง และพิโอ เด็กส่งนมที่จ้างไว้ จากนั้นนับจำนวนขวดและถังนมในสมุด ก่อนจะพลิกไปที่หน้าซึ่งเขียนวันพุธบนหัวกระดาษ มือข้างหนึ่งจับสมุด อีกข้างก็นับไปเรื่อยๆ ก่อนจะพบว่าจำนวนขวดและถังนมในเกวียนไม่ตรงกับรายการวันพุธ

วิโนว่าทำอย่างนั้นกับอีกหลายรายการตามวันที่จดในสมุด รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ กว้างขึ้น กระทั่งเจ้าหล่อนมั่นใจแล้วจึงเก็บสมุด

“นี่โดนดุ โดนแซวฟรีๆ มาตั้งกี่วันเนี่ย” เธอโคลงหัวยามนึกถึงตอนไปส่งนมที่ผลัดเปลี่ยนสถานที่ไปตามวัน “โห...แล้วไหนจะเผลอบ่นๆ ดุๆ ใส่คุณพี่รีดนมอีก”

จากนั้นก็คิดย้อนกลับไปในอีกหลายวัน ตั้งแต่วันที่ 8 ครั้งแรก ภาพพี่ชายเดินไปทำงานตอนเช้าพร้อมกับไปส่งน้องสาวคนเล็ก

สีหน้าและคำตอบโต้ของคนที่เจอตลอดเวลาที่ผ่านมา

สีหน้าหน่ายใจของเมซกับชุดที่หล่อนใส่ซ้ำเหมือนต้องการสะกิดให้เธอรู้ตัว

ความกังวลที่ฉายชัด และความหวาดกลัวที่ซุกซ่อนอยู่ของหลานสาว เหมือนค้อนที่ทุบหัวให้มึนงงและตื่นมาเจอความจริง

เธอค่อยๆ ทรุดนั่งกับพื้น หลังพิงตัวเกวียนไว้ สองมือปิดใบหน้า เสียงหัวเราะแผ่วค่อยๆ ดังขึ้น

ขำความโง่ที่ไม่ทันเอะใจ และหัวเราะยินดีในความโชคดีของคนอื่นในครอบครัวที่ไม่ต้องมาตื่นมาเจออะไรที่ซ้ำซาก และเหลือเพียงตัวเราที่เปลี่ยนไป

โชคดี?

ถ้าเรื่องที่กำลังเกิดขึ้น ถ้าทุกอย่างมันวนกลับไปเริ่มในตอนเช้าของทุกวันอย่างที่วิโนน่าบอก...มันควรเป็นเรื่องดีใช่ไหม พวกเขาโชคดีแล้วที่ไม่เป็นแบบเธอตอนนี้ ซึ่งจดจำได้แค่สิ่งที่เกิดก่อนวันอังคารที่ 8 สิงหาคม

ไม่ใช่แค่เธอสิ… แต่เป็นกลุ่มคนที่เธอไม่รู้ว่ามีใครอีกบ้าง

วิโนว่าหายใจเข้าลึก เสยผมหน้าม้าขึ้นไป แล้วแหงนมองท้องฟ้าที่สว่างไปทั่วแล้ว หญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ปัดก้นกางเกงให้สะอาด ขณะเดียวกันสัตว์แห่งจิตของเธอก็เดินเข้าไปยืนหน้าเกวียนอย่างรู้หน้าที่ สาวลูกครึ่งชนพื้นเมืองเทียมเกวียนกับวัวตัวเองอย่างคล่องแคล่ว

“รีบกลับบ้านก่อน ต้องเอานมไปให้พิโอ ขาดรายได้แล้วไม่มีเงินจ่ายละยุ่งเลย”

เธอพยายามพูดให้ติดตลก พลางปีนขึ้นไปนั่งบนเกวียน

“ไม่รู้ผ่านมากี่วันแล้ว ต้องไปหาเมซแล้วถามสักหน่อย รายนั้นน่าจะรู้อะไรดีๆ ด้วย”


วินเริ่มออกเดิน ลากเกวียนไปอย่างไม่เร่งรีบ แม้เจ้าของจะบอกให้เร่งหน่อยก็ตาม เพราะมันรู้อย่างที่วิโนว่ารู้ ช้ากว่านี้พิโอก็จะรออยู่ที่บ้านของฮาร์ตแมน

“ไม่รู้ว่าพิโอติดอยู่ในวันที่แปดเหมือนกันไหม ถามไปพิโอจะตอบไหมวิน” เธอคุยกับวัวตัวเองไปเรื่อยๆ มีเสียงร้องตอบกลับมาบ้าง ไม่มีบ้าง

แดดเริ่มแรงมากขึ้นตามการเคลื่อนตัวของพระอาทิตย์ ท้องฟ้าเมฆน้อยเหมือนทุกวันที่ผ่านมา วิโนว่าทิ้งตัวลงนอนหงายบนพื้นที่ที่เหลือของเกวียน

“ทุกคนคงแปลกใจที่ฉันไม่หลับตอนไปส่งนม ว่าไหมวิน แต่ถึงจะเป็นสิ่งประหลาด ฝนมันก็ไม่ตกหรอก เพราะแปดสิงหาที่ผ่านมา...ฝนมันไม่ตกน่ะสิ”


----------------
 
ในที่สุด! วิโนว่าก็ตื่น (?) สักที สาวขี้เซารู้ว่าติดลูปในลูปที่ 10 โดยประมาณ เพราะคุยกับวิโนน่า หลานสาวสุดน่าร้ากกก 
 

edit @ 15 Nov 2014 14:21:07 by it's hard to describe

edit @ 15 Nov 2014 22:51:35 by it's hard to describe

Comment

Comment:

Tweet